
Veiligheidskundigen hebben behoefte aan overzicht, duiding en grip; het zijn net mensen. Patronen ontdekken en doorgronden staat vaak centraal in de zoektocht naar meer invloed op ‘de loop der dingen’. Statistiek en kansverdelingen komen daarbij van pas, ook binnen de veiligheidskunde.

Symboliek is de kunst van het communiceren met beelden. Symboliek is een krachtig medium. Al sinds de oudheid gebruikt de mens symbolen om identiteit kracht bij te zetten en wijsheden over te dragen. Symbolen zijn betekenisdragers. Maar pas op, ze blijven een vereenvoudigde benadering van de werkelijkheid.

Gevaar, risico, kans, effect, oorzaak en gevolg zijn dé woorden op het leesplankje van de veiligheidskundige. Maar met taal komt verwarring. Dus vraag je je af waarom anderen je vaak niet begrijpen? Krijg en houd dan je veiligheidskundige woordenschat op orde. Want wie begrepen wil worden, moet eerst voor begrip zorgen.

Niks verliest zijn waarde; de waarde verschuift hoogstens.

Laat ik maar meteen met de deur in huis vallen: persoonlijk vind ik ‘de RI&E’ het tot meest laagwaardig, bureaucratisch en cosmetisch verworden stukje veiligheidskundig proza binnen de wereld van arbomanagement. Maar de RI&E is een moetje, dus maak er dan maar meteen een slimme RI&E van.

Wat is er de afgelopen twee jaar gebeurd op het gebied van arbeidsomstandigheden? Een enorme opmars van de RI&E. Jos Villevoye kijkt terug en vooruit naar arbo van de toekomst.

Veiligheid is een disfunctioneel concept. Toename of afname van veiligheid is iets dat alleen bestaat in the eye of the beholder. Veiligheid bestaat niet, is niet grijpbaar en niet meetbaar.

Voor iedereen die denkt dat ik iets tegen veiligheidsbewustzijn heb: dat denk je goed. Mijn aversie is echter minder rechtlijnig dan je zou denken. Ik heb vooral iets tegen het ondoordachte, hippe gebruik van deze term.

What’s in a name? Nou, soms best veel. Ik had onlangs een discussie met een LinkedIn connectie over het verschil tussen ‘voldoende’ en ‘afdoende’.
