Onafhankelijkheid en continuïteit
Binnen onze OR zijn, naar aanleiding van het aanstaande pensioen van de huidige ambtelijk secretaris, verschillende scenario’s uitgebreid onderzocht en bediscussieerd. Hierbij kwam onder meer de ‘zware rol’ voorbij: de ambtelijk secretaris als medezeggenschapsadviseur en coach. Deze mogelijkheid had bij de meesten niet de voorkeur, omdat er vrees bestond dat de ambtelijk secretaris dan te dominant zou worden en daarmee de onafhankelijkheid in het geding zou komen. Verder wilde men graag de constructie van een ambtelijk secretaris in vaste dienst behouden ten behoeve van continuïteit.
Beste oplossing?
Een ambtelijk secretaris die er langer zit dan ieder OR-lid is ongetwijfeld ‘een encyclopedie op pootjes’, maar hoe moeten we deze informatievoorsprong en de geïmpliceerde neiging om hetgeen wat de ambtelijk secretaris ter berde brengt klakkeloos aan en zelfs over te nemen beschouwen? Houdt dàt de ambtelijk secretaris onafhankelijk? Verder blijft mijn vraag of je met een niveau-B-constructie (secretarieel-organisatorisch met – in beperkte mate – beleidsmatige taken) een OR die betrokken wil worden als volwaardig gesprekspartner voldoende faciliteert. Gewoon beleggen bij het Dagelijks Bestuur: voorzitter en gekozen secretaris?
Dagelijks Bestuur
Het betreffende Dagelijks Bestuur vervulde tot voor kort tamelijk formele taken. De voorzitter zit vergaderingen voor, is woordvoerder in het informeel overleg met de bestuurder, schakelt met de ambtelijk secretaris ten behoeve van overzicht en coördinatie en meer algemeen in het DB-overleg. De gekozen secretaris componeert memo’s, houdt zich bezig met communicatiebeleid en neemt deel aan het DB-overleg. Last but not least: beiden zijn OR-leden en dienen dus net als andere OR-leden inhoudelijke standpunten te formuleren en zich daartoe voor te bereiden. De reguliere werkzaamheden, waaraan de meerderheid van de tijd besteed wordt, laat ik dan nog buiten beschouwing.
Reddingsboei
In de situatie die nu voor de deur staat, lijkt er mijns inziens een hiaat te ontstaan tussen de behoefte aan professionalisering enerzijds (want: teambuilding, competentiemanagement, coaching, proactief overleg over aanpak van procedures, et cetera) en de huidige werkwijze anderzijds. Moet en kan het Dagelijks Bestuur groeien? En wat wordt dan de verhouding tussen de gekozen en de ambtelijk secretaris? Wordt de gekozen secretaris een soort reservekeeper voor de ballen die de ambtelijk secretaris niet kan of hoeft te houden? Over dat laatste kom ik weinig vragen en ervaringen tegen. Wellicht is er ergens een gouden recept. Welke reddingsboei voorkomt dat de OR verdrinkt in het verraderlijk gebied tussen ambitie en beperkingen?
Professionalisering OR: werp de reddingsboei?
Grote, complexe reorganisaties. Ze zorgen voor veel stress bij personeel, en ook bij de ondernemingsraad. Want die moet vaak snel advies uitbrengen. Hoe zorg je ervoor dat je toch grip op de zaak houdt?
