‘Het zijn de presenteïsten: ze zijn wel aanwezig, maar ze doen niet zo veel’, zegt Van Rhenen. ‘Vaak begint iemand wel enthousiast aan een nieuwe baan. Motivatie en betrokkenheid zijn immers belangrijke criteria waarop mensen worden aangenomen. Maar vervolgens blijft het daarbij wat betreft de werkgever. Het gemotiveerd houden van de werknemer behoort niet tot de prioriteiten.'<BR><BR> Er zijn veel grijze muizen. Uit onderzoek blijkt dat gemiddeld slechts 12% van alle werknemers in de categorie bevlogen valt. Zo’n 10% heeft last van ‘burn-out’, het tegendeel van bevlogenheid. De rest zit ertussenin en is dus min of meer grijs. De economische gevolgen van het verlies aan motivatie zijn niet gering. De Gallup Organisation schat dat niet-gemotiveerde werknemers de Amerikaanse economie zo’n $ 350 mrd per jaar kosten aan productiviteitsverlies.<BR><BR> Om deze groep van grijs naar gekleurd te brengen en te voorkomen dat grijs in gestampt verandert volstaat de traditionele arbo-aanpak niet. Die richt zich op het onder controle brengen van klachten, op genezing en preventie van ziekte en verzuim.<BR><BR> Het proefschrift van Van Rhenen (‘From stress to engagement’) komt voort uit een breed veldonderzoek bij telecombedrijf KPN. De directie wilde weten of er een verband was tussen werknemers die getroffen werden door een hartinfarct en stress op het werk. Zijn advies aan bedrijfsartsen en arbodiensten luidt dat zij veel meer moeten sturen op werkmotivatoren. Het helpt grijze muizen van kleur te verschieten, maar het helpt ook mensen met een burn- out.