Medezeggenschap in concernverband kent spanning tussen de belangen van specialistische onderdelen versus de ambities van het geheel met het bijbehorende concerngevoel. In de praktijk vaak tot uiting komend in procedurevragen als: tot waar gaat de bevoegdheid van het centraal medezeggenschapsorgaan, wie behandelt nu eigenlijk wat, en hoe gedetailleerd mogen kaders nu eigenlijk zijn? Eigenlijk weerspiegelt deze medezeggenschap de concernvorming op een kleinere schaal. Daarom is er veel te leren van hoe medezeggenschap in concernverband tot stand komt en groeit. Koraal Groep is een concern met een fullservice-concept. Met 3.500 medewerkers richt zij zich op de doelgroep van mensen met een verstandelijke beperking in een gebied lopend van Maastricht tot voorbij Boxtel. Het is een verband met veel potentie, dat bestaat uit negen zogenaamde werkstichtingen. Dat zijn de oude organisaties waaruit Koraal Groep is ontstaan na meerdere fusies. De Groep wordt geleid door een Raad van Bestuur en kent per werkstichting een directeur.
De medezeggenschap bestaat uit acht or’s en een gmr (gemeenschappelijke medezeggenschapsraad) voor de werkstichting die zich met onderwijs bezig houdt. Daar boven, op Koraal Groep-niveau, is een gecombineerde cor/bbmr (BovenBestuurlijke MR) actief, waarbij de bbmr weer bestaat vanwege de afwijkende onderwijswetgeving. In totaal zijn zo’n tachtig medezeggenschappers actief. Net voor de zomer van 2007 is de medezeggenschap in Koraal Groep geïnstalleerd. Begin oktober kwamen alle medezeggenschappers drie dagen bijeen en kwamen ook hun bestuurders daar een dag bij. Er werden drie accenten gelegd. Ten eerste had elke or en de gmr een eigen programma met een eigen trainer. Zo werd gewerkt aan de kwaliteiten en de vraagstukken op het niveau van de werkstichtingen. Ten tweede waren er vier workshops die telkens op vier verschillende niveaus aangeboden werden. Er werd gewerkt aan kwaliteit op de thema’s wet- en regelgeving, communicatie en netwerken, persoonlijke vaardigheden en financieel, personeels- en arbobeleid, maar werden vooral ook ontmoetingen gecreëerd en netwerken gestart. Het derde accent was een apart programma voor alle bestuurders en de Raad van Bestuur, die vervolgens ook nog elk met hun eigen or en gmr om tafel gingen.
Na een gerichte en doordachte start lijkt het in concernvorming te gaan om de finetuning van een combinatie van: sturen en richting geven vanuit het geheel, mensen continu bij elkaar brengen, netwerken op essentiële thema’s stimuleren en onderhouden, en eigen ruimte bieden aan de verschillende onderdelen.
